Unikalny tekst

„Król ptaków”

Autor: Ewelina Misiak

Wydawnictwo Novae Res

Gatunek: literatura obyczajowa, romans.

Liczba stron: 226

Data wydania: styczeń 2021 r.

Powieść, która intryguje, ciekawi i jest nieprzewidywalna. Wzbudziła we mnie bardzo mieszane odczucia.

    „Już od dawna nie doświadczyła niczego, co mogłoby dodać jej skrzydeł.”

Poznajemy Samantę, pewną siebie, niezależną, młodą kobietę. Jest uzdolnioną studentką ostatniego roku ekonometrii. Idealnie potrafi połączyć naukę i pracę. Jest bardzo sumienna, obowiązkowa, dobrze zorganizowana, pracowita. Żyje w ciągłym pośpiechu, brnie do przodu pokonując kolejne przeszkody. Atrakcyjna, zadbana, zwraca uwagę mężczyzn z pracy i uczelni. Skutecznie jednak unika bliższych z nimi znajomości. Nie potrafi, albo nie chce się angażować. Krążą o niej plotki, że woli kobiety. W pewnym momencie poznaje Gabriela, małomównego, spokojnego mężczyznę, który ma swoje tajemnice. Jego poznanie zaowocuje licznymi zmianami w jej życiu.

Powieść pod wieloma względami bardzo nieoczywista i mało przewidywalna. Akcja toczy się swoim rytmem, wzbudza emocje. Fabuła krąży wokół relacji międzyludzkich, które nie do końca są jasne i mogą wzbudzać kontrowersje. Autorka ma lekki, przyjemny i płynny styl. Czuć szczerość, realizm i nietuzinkowość podjętego tematu. Ciekawie wykreowani bohaterowie, przekrój różnych osobowości. Nie wszystkich polubiłam, nie dało się. Samanta od samego początku wzbudziła we mnie sporo sympatii, ale były chwile, gdy dość mocno mnie irytowała. Pod naciskiem rodziny, dla której zaczyna wkraczać w wiek „staropanieństwa” wikła się w związek z bogatym, przystojnym mężczyzną. Czy rzeczywiście dla świętego pokoju warto podejmować takie decyzje?

Autorka od samego początku daje nam do zrozumienia, że Samanta woli kobiety. A jaka jest prawda? Wyraźnie ukazuje sposób postrzegania takich osób. Nie jest to miłe, za to bardzo prawdziwe i krzywdzące.  Rodzina, najbliżsi, ciotki i babcie ich ciągłe nagabywanie i krytyka – w stosunku do młodych, samotnych kobiet. Nie każda z nas ma potrzebę bycia z kimś, posiadania dzieci, rodziny. Postrzeganie kobiety przez pryzmat mężczyzny – dla mnie to uwłaczające – dobrze, że zaczyna się to zmieniać. Pani Ewelina ukazuje wręcz namacalnie, z czym musi zmagać się kobieta, która nie chce być związku. Pytania rodziny, znajomych o to, „dlaczego wciąż jesteś sama” są nie na miejscu i mogą bardzo krzywdzić. Pasja i miłość do gołębi, ogromne zaangażowanie w ich hodowlę.

Bardzo dobry pomysł na książkę, ale… chwilami miałam poczucie, że niektóre wątki autorka potraktowała pobieżnie, szkoda. Całość wypada dobrze, intryguje, zwraca uwagę. Za książkę dziękuję Wydawnictwu Novae Res. Polecam 🙂

Tatiasza Aleksiej
Mam na imię Wiesia, książki towarzyszą mi całe życie. Czytam prawie wszystko. Jednak najbliższe mojemu sercu są dobre książki obyczajowe, literatura kobieca, sagi, książki historyczne - zwłaszcza z okresu średniowiecza, międzywojennego, II wojny światowej i powojenne. Nie pogardzę dobrym thrillerem, zwłaszcza psychologicznym i dobrą sensacją. Nie przepadam za fantastyką – czytałam jednak „Grę o tron” – uwiodła mnie i oczarowała, jestem nią zachwycona – dlatego żadnej książce nie mówię nie. Lubię wyzwania. Mój syn nazywa mnie "molem książkowym". Uwielbiam Freddie'go Mercury, Queen.

2 komentarze

Leave a Response