Unikalny tekst

“Kolory tęsknoty” 

„Kolory tęsknoty” Natalia Thiel piękna, nastrojowa powieść zanurzona w emocjach, sekretach i trudnych wyborach.
Spread the love

„Kolory tęsknoty” Natalia Thiel piękna, nastrojowa powieść zanurzona w emocjach, sekretach i trudnych wyborach.

  „Kolory tęsknoty” Natalia Thiel piękna, nastrojowa powieść zanurzona w emocjach, sekretach i trudnych wyborach.

Pomiędzy tym, co wypada, a tym, czego naprawdę pragnie serce…

Poruszająca opowieść o dalszych losach bohaterek znanych z “Odcieni samotności”.

       “Każdy kto żyje z brzemieniem kłamstwa, wie, jak trudne jest ono do udźwignięcia i jak wiele ryzykuje się każdego dnia”.

Po śmierci Amelii życie rodzin Korbielewiczów i Mielewskich zmienia się nie do poznania. To, co jeszcze niedawno było bliskością i siostrzaną więzią między Wiktorią a Luizą, dziś zastępuje chłód, niedopowiedzenia i uprzejmość, za którą kryje się ból. Uczucie do tego samego mężczyzny na zawsze odcisnęło ślad na ich relacji. A Franciszek? Wciąż rozdarty między tym, co czuje, a tym, co powinien zrobić. I są jeszcze matki – przekonane, że wiedzą najlepiej, jak powinna potoczyć się przyszłość ich dzieci. Los pisze dla Wiktorii i Luizy nowe scenariusze – obie wchodzą za mąż. Jednak codzienność daleka jest od marzeń, które kiedyś snuły. Zamiast szczęścia pojawia się rozczarowanie, zamiast bliskości – samotność, rodzą się tajemnice. I choć wszystko boli, uczą się milczeć. Bo przecież damom nie wypada mówić o cierpieniu.

   “Miała dość bycia kimś, kto stanowi jedynie nudny element wyposażenia domu, do którego wraca się jakby za karę. Nie tak to sobie wyobrażała”.

  „Kolory tęsknoty” Natalia Thiel piękna, nastrojowa powieść zanurzona w emocjach, sekretach i trudnych wyborach.

Urzekająca, porywają historia! Wnikliwa, angażująca emocjonalnie perspektywa. Historia płynie spokojnie, ale pod powierzchnią wyczuwalne jest napięcie. Fabuła dopracowana w każdym szczególe, przenosi nas do XIX wieku. Czuć realizm i dbałość o szczegóły, Natalia Thiel ma lekki, barwny, naturalny styl, czuć ogromną wiedzę historyczną. Z wrażliwością opowiada o emocjach, relacjach i cichych dramatach ukrytych za pozorami codzienności. Naturalnie, wyraziście, ukazani bohaterowie, razem z nimi przemierzamy ich życiowe ścieżki. Odczuwamy ich porażki, rozgoryczenie, niemoc, poczucie samotności.

“Kolory tęsknoty” to drugi tom cyklu „Odcienie samotności”, który rozwija historię w sposób wciągający i zostawia czytelnika z ogromną ciekawością tego, co wydarzy się dalej. Atutem powieści jest jej klimat – subtelny, elegancki, przesycony duchem minionej epoki. To opowieść o tęsknocie, o nadziei, o tym, że najtrudniejsze decyzje często stają się początkiem najważniejszych zmian. Szczególnie mocno wybrzmiewa tutaj motyw miłości poddanej próbie oraz potrzeby odnalezienia własnej drogi w świecie, który nie zawsze sprzyja szczęściu. Autorka prowadzi nas przez wydarzenia, które odciskają swoje piętno na wielu życiach, wystawiając na próbę relacje, które dotąd wydawały się trwałe i niezniszczalne. Realia życia kobiet tamtych czasów – ich siłę, ale też konieczność tłumienia uczuć i podporządkowania się oczekiwaniom otoczenia. Podział klasowy, wszechobecne konwenanse, światopogląd, zwyczaje, obyczaje.

„Kolory tęsknoty” to piękna, nastrojowa powieść historyczna, zanurzona w emocjach, sekretach i trudnych wyborach. Autorka z ogromną wrażliwością splata losy bohaterów z realiami dawnych czasów, gdzie uczucia często schodziły na dalszy plan, ustępując miejsca obowiązkom, konwenansom i rodzinnej lojalności. Za książkę dziękuję wydawncitwu Zysk i S-ka. Bardzo polecam! 

  „Kolory tęsknoty” Natalia Thiel piękna, nastrojowa powieść zanurzona w emocjach, sekretach i trudnych wyborach.

“Kolory tęsknoty” 

Autorka: Natalia Thiel

Cykl: “Odcienie samotności” (tom-2)

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Gatunek: powieść historyczna

Liczba stron 344

Data wydania: marzec 2026 r.

Tatiasza Aleksiej
Mam na imię Wiesia, książki towarzyszą mi całe życie. Czytam prawie wszystko. Jednak najbliższe mojemu sercu są dobre książki obyczajowe, literatura kobieca, sagi, książki historyczne - zwłaszcza z okresu średniowiecza, międzywojennego, II wojny światowej i powojenne. Nie pogardzę dobrym thrillerem, zwłaszcza psychologicznym i dobrą sensacją. Nie przepadam za fantastyką – czytałam jednak „Grę o tron” – uwiodła mnie i oczarowała, jestem nią zachwycona – dlatego żadnej książce nie mówię nie. Lubię wyzwania. Mój syn nazywa mnie "molem książkowym". Uwielbiam Freddie'go Mercury, Queen.

Leave a Response