Unikalny tekst

” Pasja według Einara”

Spread the love

Elżbieta Cherezińska
Wydawca:  Zysk i S-ka

Kolejny raz chciałabym Was zabrać do wykreowanego przez Elżbietę Cherezińską świata. Świata niezwykłego, pięknego, pełnego magii, miłości, namiętności, samotności, wojen i krwi. Zatopiłam się w nim z wielką przyjemnością i oddaniem. 
Einar z Vikny. Ochrzczony Wiking. Gończy pies Chrystusa. Kim był człowiek, który zawładną mną na parę godzin i nie chciał puścić, aż doczytam do końca? Zapraszam.
Trzecia już część cyklu “Północna Droga”. Tym razem narratorem jest mężczyzna, tytułowy Einar. Dobrze nam znany z poprzednich części, z opowieść Sigrun i Halderd.
Poznajemy go jako chłopca i towarzyszymy mu całe jego życie. Einar jest synem pogańskiego kapłana Tjostara, który przepowiada bliskie nadejście Chrysta. Przez tę przepowiednię traci życie. Einar – dla swojego bezpieczeństwa – zostaje na polecenie króla wysłany do Anglii i ukryty w klasztorze. Ma zostać ochrzczony a później przyjąć święcenia kapłańskie. Myśli o zemście.
“W klasztorze reguły miłosierdzia są tylko głoszone. Jak się lepiej przyjrzeć, w życiu nikt ich nie stosuje. Oblaci są wobec siebie okrutni. Starzy mnisi złośliwi. A nowicjusze wypracowali doskonałą wręcz obojętność na siebie nawzajem. Nauczyciele wobec uczniów są surowi. Przełożeni podejrzliwi. Nikt się nad nikim nie rozczula. Dyscyplina. Rózgi. Głód. Brak snu. A miłosierdziu śpiewamy psalmy”

Poznaje Haldred. Mają syna Ragnara. Zostaje rozdarty przez dwie miłości, do Haldred pani Yang i do niego – Chrysta. Od tego momentu będzie toczył nieustanny bój w swoim sercu. Targany namiętnością i duchowością. Przed nim wiele trudnych decyzji i wiele zadań do wykonania. Czy podoła? Czy ulegnie?
“…Dobro nie mogło pozostać całkowicie dobre, ale i zło w moim życiu nie było całkiem złe.”
Po przeczytaniu dwóch poprzednich części Einar był postacią, której raczej nie polubiłam. Jednak teraz po skończeniu książki, nie tyle go nie lubię, co po prostu rozumiem, wiem dlaczego postępował tak a nie inaczej . Często mu współczułam ale i czułam niechęć do niego. Poznajemy jego uczucia, lęki, obawy. Odkrywamy bieg wydarzeń, który ukształtował charakter naszego bohatera. Zakończenie historii Einara jest zaskakujące a zarazem piękne i poruszające.
Inni bohaterowie powieści do ludzie z krwi i kości. Są barwni, prawdziwi, ciekawie wykreowani, bardzo różniący sie od siebie, przyciągający swoją indywidualnością. Możemy zobaczyć jak przebiegał trudny i mozolny proces wprowadzenia chrześcijaństwa do Norwegii. Gdzie ludzie oddawali część bożkom, składali ofiary, wierzyli w przepowiednie, nie chcieli nowego. A chrześcijaństwo napierało z wszystkich stron… Niezwykłe opisy, surowych, ostrych, mroźnych terenów skandynawskich. Ich piękno, potęga, tajemniczość, niezrozumiałość i siła. Bujna i piękna przyroda. Fiordy, wyspy, głębia mórz, piękno samo w sobie. Wszystko to widziałam oddając się lekturze. Wikingowie – waleczni, krwawi, żądni przygód, niezłomni ludzie.
Elżbieta Cherezińska wciąga nas w swoją opowieść i stopniowo buduje napięcie. Ciekawy pomysł, pozwalający spojrzeć na te same wydarzenia z zupełnie innej perspektywy, bardzo przypadł mi do gustu. Dzięki temu zobaczyłam i poznałam myśli, uczucia i powody postępowania głównych bohaterów. Nie ukrywam, że często po przeczytaniu zmieniałam na ich temat zdanie. Coś co wydawało się czarne okazywało się szare. Dla mnie, była to niezwykle wciągająca przygoda. Pełna emocji, wewnętrznych walk jakie toczyli ze sobą główni bohaterowie, sprzecznych namiętności, trudnych decyzji, samotności…
Czytało się rewelacyjnie. Chylę czoło przed autorką 🙂
Serdecznie zachęcam do przeczytania całego cyklu “Północna Droga“.
Inne książki autorki:
” Z jednej strony, z drugiej strony” wspólnie z Szewachem Weissem
“Byłam sekretarką Rumkowskiego. Dziennik Etki Daum”
“Gra w kości”
“Legion”
“Turniej cieni”
Cykl ” Północna Droga”
  “Saga Sigrun”
  “Ja jestem Halderd”
  “Pasja według Einara”
  “Trzy młode pieśni”
Cykl “Odrodzone królestwo”
   “Korona śniegu i krwi”
   “Niewidzialna korona”
   “Płomienna korona”
Cykl “Harda królowa”
   “Harda”
   “Królowa”
Tatiasza Aleksiej
Mam na imię Wiesia, książki towarzyszą mi całe życie. Czytam prawie wszystko. Jednak najbliższe mojemu sercu są dobre książki obyczajowe, literatura kobieca, sagi, książki historyczne - zwłaszcza z okresu średniowiecza, międzywojennego, II wojny światowej i powojenne. Nie pogardzę dobrym thrillerem, zwłaszcza psychologicznym i dobrą sensacją. Nie przepadam za fantastyką – czytałam jednak „Grę o tron” – uwiodła mnie i oczarowała, jestem nią zachwycona – dlatego żadnej książce nie mówię nie. Lubię wyzwania. Mój syn nazywa mnie "molem książkowym". Uwielbiam Freddie'go Mercury, Queen.

Leave a Response