Autorka: Maria Paszyńska
Cykl: “Jagiellonowie” (tom-2)
Wydawnictwo: Książnica
Gatunek: literatura obyczajowa, romans
Liczba stron: 304
Data wydania: październik 2024 r.
Z przyjemnością kolejny raz dałam się porwać przez Panią Marię Paszyńską. Zostałam przeniesiona w czasie do czasów, o których od zawsze czytam z dużą przyjemnością.
“Czas ma jednak tę właściwość że odsłania sprawy, które miały pozostać w ukryciu. Obnaża też kłamstwa, sprawiając, że prawda wychodzi na jaw”.
Od razu zostajemy wrzuceni w wir niepokojących wydarzeń. Drugi tom porywającego cyklu “Jagiellonowie” przenosi nas do średniowiecza. Czasów odległych, pełnych tajemnic, zaskakujących, nie do końca odkrytych. Trwa wojna trzydziestoletnia, jak zawsze najbardziej cierpią najubożsi. Marzenie by odzyskać przez Koronę dostęp do morza coraz bardziej się oddala. Entuzjazm po wstąpieniu na tron Kazimierza Jagiellończyka szybko maleje. Król nigdy nie chciał zasiąść na tronie, wydaje się być słaby, a plotki o powrocie Władysława Warneńczyka tylko nasilają jego wątpliwości i lęki. Popełnia kolejne błędy, które będą miały swoje przykre konsekwencje. Jego małżeństwo z brzydką Elżbietą Rakuszanką, wydaje się być porażką, oboje są dla siebie jak obcy ludzie.
“Alchemicy na całym świecie od setek lat głowią się, próbując opracować formułę eliksiru życia, jak dotąd z marnym skutkiem. Nigdy nie zaprzątałem sobie głowy tą kwestią. Nazbyt zajęty byłem życiem, które wielu strawiło, starając się za wszelką cenę nie umrzeć”.
Prawda historyczna idealnie współgra z fikcją literacką utkaną na potrzeby fabuły. Z niesłabnącą przyjemnością zanurzyłam się w świecie dawno minionym. Dobrze mi tu było. Wielowątkowa, a przy tym spójna opowieść. Fabuła dopracowana w każdym szczególe jest dynamicznie, ciekawie, ekscytująco. Autorka pisze naturalnie, barwnie, plastycznie, przyjemność z czytania ogromna. Zajmująco ukazani bohaterowie, wyraźnie, realnie nakreślone ich osobowości. Narracja, podobnie jak w tomie pierwszym toczy się z perspektywy Andrzeja, który był bardzo związany z synami Władysława Jagiełły. Mężczyzna nie szuka poklasku, jest cichym obserwatorem i oddanym, wiernym przyjacielem i sługą. Na uwagę zasługuje postać Elżbiety Rakuszanki, niechciana przez króla, wyszydzana za plecami, miała urodzić następcę tronu. Z jednej strony uległa, spokojna, cicha, a z drugiej stanowcza, zamknięta w złotej klatce. Współczułam jej, nie miała łatwo.
Pasjonująca przygoda. Wojna z Krzyżakami zbiera swoje krwawe żniwo, przeżywane dramaty, porażki i sukcesy. Walka o granice państwa. Życie, codzienność w cieniu ojca i brata. Miałam wrażenie, że Wawel ożył, jakby chciał, by jego tajemnice przeszłości ujrzały światło dzienne. Codzienność na dworze królewskim, spiski, intrygi, knowania, zażarta walka o wpływy, tajemnice. Obok tajemnice alkowy, aromaty potraw, piękne stroje dam dworu. Wyraźnie nakreślona sytuacja, jaka panuje w ówczesnym świecie. Czyny na miarę bohaterstwa i te przynoszące wstyd, wielkie namiętności, zakazana miłość, walka o władzę, zakłamania, zdrady, klątwy, obłuda.
Czytanie powieści było prawdziwą przyjemnością, nasza wyobraźnia ma pole do popisu. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Za książkę dziękuję wydawnictwu Książnica. Polecam!
