Unikalny tekst

“Pokochaj mnie wreszcie”

„Pokochaj mnie wreszcie” Agnieszki Łepki to poruszająca powieść obyczajowa o miłości, samotności i pragnieniu bliskości.
Spread the love

„Pokochaj mnie wreszcie” Agnieszki Łepki to poruszająca powieść obyczajowa o miłości, samotności i pragnieniu bliskości.


„Pokochaj mnie wreszcie” Agnieszki Łepki to poruszająca powieść obyczajowa o miłości, samotności i pragnieniu bliskości.

   Wciągająca, pełna emocji, wartościowa powieść obyczajowa, która udowadnia, że na miłość nigdy nie jest za późno – i że każdy człowiek, niezależnie od wieku czy doświadczeń, zasługuje na to, by kochać i być kochanym.

       “Związek z odpowiednią osobą to wolność, a nie ograniczenie”.

   Kamila i Nina – bliźniaczki, które dzieli właściwie wszystko. Łączy je tylko jedno: obie nie mają szczęścia w miłości i czują się samotne. Nina, kobieta o urodzie przyciągającej spojrzenia, właśnie próbuje poskładać życie po bolesnym rozwodzie. Zakłada konto na portalu randkowym, wierząc, że wreszcie spotka kogoś, kto da jej poczucie bliskości i bezpieczeństwa. Kamila – jej całkowite przeciwieństwo – od zawsze uważa siebie za nieatrakcyjną, a opinia otoczenia tylko potęguje te kompleksy. Jest mężatką, ale jej codzienność to nieustanna walka o uwagę i uczucia Norberta. To ona zawsze zabiega o jego względy, o czułość, której on unika. Kamila nie przestaje próbować ratować piętnastoletniego małżeństwa – wciąż ma nadzieję, że coś ich łączy, mają przecież córkę, którą oboje kochają.

   Czy wysiłki sióstr okażą się wystarczające? Czy znajdą to, czego od zawsze szukały – prawdziwą, odwzajemnioną miłość?


„Pokochaj mnie wreszcie” Agnieszki Łepki to poruszająca powieść obyczajowa o miłości, samotności i pragnieniu bliskości.

   Fabuła rozwija się stopniowo, niespiesznie, ale właśnie dzięki temu możemy w pełni poczuć wachlarz emocji, jakie towarzyszą bohaterom. To opowieść o pragnieniach, które zbyt długo były tłumione, o rozczarowaniach, o tęsknocie za czułością. Agnieszka Łepki z lekkością i wyczuciem kreśli ich wewnętrzne rozterki, zmuszając czytelnika do refleksji. Bohaterowie są prawdziwi, bliscy każdemu z nas – to ludzie z krwi i kości, pełni wad, zalet, słabości i ukrytych pragnień. Narracja poprowadzona z kilku perspektyw dodaje głębi i pozwala spojrzeć na sytuacje z różnych stron. Ciekawym zabiegiem jest także oddanie głosu Norbertowi – choć niełatwo obdarzyć go sympatią, to jednak jego spojrzenie uzupełnia obraz małżeństwa.

„Pokochaj mnie wreszcie” to coś więcej niż romans ubrany w lekką formę. To opowieść o złudnym poczuciu stabilizacji i o pozornym szczęściu, które w rzeczywistości okazuje się pustką. Agnieszka Łepki pokazuje z niezwykłą przenikliwością, jak bardzo zaniedbane rozmowy, brak bliskości czy obojętność mogą niszczyć związek. Mamy wnikliwe, realne spojrzenie na pokomplikowane relacje międzyludzkie, rodzinne, małżeńskie, siostrzane i w końcu rodzic-dziecko. Ukazuje też trudne, a jednak tak częste błędy wychowawcze – bagatelizowanie potrzeb dziecka, skupianie się na pozorach, a nie na prawdziwej więzi. W tle pojawia się także aktualny i niepokojący wątek cyberprzestępczości oraz internetowego szantażu – problem, który może dotknąć każdego i który coraz mocniej wpisuje się w naszą rzeczywistość.

  Emocjonalna, mądra i prawdziwa powieść, skłaniająca do refleksji nad tym, czym jest miłość, bliskość i małżeństwo. Pokazuje, że nawet z najbardziej pogmatwanej sytuacji zawsze można wyjść – że nigdy nie jest za późno, by spróbować od nowa, choć wymaga to odwagi, pracy i determinacji. Za możliwość poznania tej historii dziękuję autorce i wydawnictwu Novae Res. Polecam wszystkim, którzy lubią powieści niosące emocje, dające do myślenia.

“Pokochaj mnie wreszcie”

Autorka: Agnieszka Łepki

Wydawnictwo: Novae Res

Gatunek: powieść obyczajowa, romans


„Pokochaj mnie wreszcie” Agnieszki Łepki to poruszająca powieść obyczajowa o miłości, samotności i pragnieniu bliskości.

Liczba stron: 404

Data wydania: marzec 2025 r.

Tatiasza Aleksiej
Mam na imię Wiesia, książki towarzyszą mi całe życie. Czytam prawie wszystko. Jednak najbliższe mojemu sercu są dobre książki obyczajowe, literatura kobieca, sagi, książki historyczne - zwłaszcza z okresu średniowiecza, międzywojennego, II wojny światowej i powojenne. Nie pogardzę dobrym thrillerem, zwłaszcza psychologicznym i dobrą sensacją. Nie przepadam za fantastyką – czytałam jednak „Grę o tron” – uwiodła mnie i oczarowała, jestem nią zachwycona – dlatego żadnej książce nie mówię nie. Lubię wyzwania. Mój syn nazywa mnie "molem książkowym". Uwielbiam Freddie'go Mercury, Queen.

Jeden komentarz

Leave a Response